vrijdag, 04 oktober 2013

Verslagje: Oostende Marathon

Een beetje laat om nog een verslagje te schrijven van m'n vorige wedstrijd, want de volgende staat al voor de deur... maar toch. Kan ik het niet laten om wat te vertellen over de Oostende Marathon. Als ik schrijf is het een teken dat ik in m'n hoofd bezig ben met lopen. Van intens trainen is er deze week geen sprake. Twee marathons lopen in een week tijd, vraagt enkel wat loslopen, rust en terug fit geraken. Vorige zondag verscheen ik dus aan de start te Oostende. Niet om voor mezelf te lopen, maar als Pacer. M'n opdracht was een marathon lopen in 3u45'. Als je bedenkt dat m'n snelste marathontijden onder de magische 3u00 liggen, zal je wel begrijpen dat dit wat traag was. Maar ik beschouwde het als een lange duurloop en een kans om eens te genieten van de omgeving ipv constant te moeten bezig zijn met de wedstrijd. Alhoewel... ik neem m'n taak als Pacer ernstig. Ik heb geen zin om aan te komen met het schaamrood op de wangen, omdat ik 5 min. te snel heb gelopen of te laat binnen moet komen. Je bent de ganse wedstrijd bezig met het tempo, een drankje halen voor lopers die het dringend nodig hebben, lopers aanporren of afremmen en vechten met een ballon buiten proportie. En ik kan je verzekeren, met de stevige wind die in Oostende stond, was dit zeker geen makkie. Pas na het keerpunt was het comfortabel lopen en bleef het ronde roze heliumgevaarte (zie foto) mij netjes volgen. Bij de start heb je nog niet het gevoel dat er jou iemand volgt, maar eens de lopers van de halve marathon, na 9 km verdwenen zijn, krijgt m'n groepje vorm. Een twintig tal atleten zitten in m'n kielzog. Een paar vallen af, een paar gaan wat sneller lopen. Dit resulteerde halfweg in een gezellige bende van 10. De verstandhouding was goed, drank werd gedeeld en sommigen hadden een serieuze bende supporters naast de weg staan. Ik bleef een vlak tempo lopen, zodanig dat niemand hoefde te klagen dat het te snel of te traag ging. Vanaf ongeveer km 36 begon het groepje wat uit te dunnen. Sommigen moesten wat gas terugnemen, sommigen voelden zich goed en wilden een scherpere tijd dan 3u45'. Toen ik uiteindelijk alleen viel, kreeg ik nog de kans om achterliggende lopers aan te porren en te snelle starters op te pikken. De finish werd bereikt na 3u44'38" wedstrijd. 22 seconden onder de doeltijd, het schaamrood moest ik dus zeker niet bovenhalen. Tevreden met het resultaat, kon ik nog wat rustig nagenieten op een terrasje. Voor wat... hoort wat...

 

Ballon Oostende.jpg


Zondag staat er al terug Pacewerk op het menu. Dit maal moet er een tijd van 3u15' gelopen worden op de Brussels Marathon. Andere koek zal je denken? Inderdaad, geen vlak parcours en een tempo van 4'35"/km is niet bepaald stilstaan. Maar met een goeie rustweek en voorbereiding, mag dit geen probleem zijn. Ik hou jullie op de hoogte. Sportieve groeten... Joris.

 

2348789422.png


10:25 Gepost door Joris Rommelaere | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.